Duyurular

KÜTÜPHANEDE ARALIK AYI: ATAOL BEHRAMOĞLU

 

ATAOL BEHRAMOĞLU

Ataol Behramoğlu, 13 Nisan 1942’de, Azerbaycan kökenli bir ailenin çocuğu olarak babasının yedek subaylığı sırasında Çatalca’da doğdu.

Çocukluk ve ilk gençlik yılları, ziraat müdürü olan babasının görevi nedeniyle Türkiye’nin çeşitli yörelerinde geçti. İlkokul üçüncü sınıfa kadar Kars’ta öğrenim gördü. İlk, orta ve lise öğrenimini Çankırı’da tamamladı.

Bir süre Ankara Hukuk Fakültesi’ne devam etti, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’nün derslerini izledi, aynı fakültenin Rus Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi (1966).

Ataol Behramoğlu 1970 yılı sonbaharında dört yıl sürecek ilk yurtdışı yolculuğuna çıktı. 1972’ye kadar Londra ve Paris’te yaşadı. Paris’te Louis Aragon ve Pablo Neruda ile tanıştı.

1972 sonbaharında Sovyet Yazarlar Birliği’nin çağrılısı olarak gittiği Moskova’da yaklaşık iki yıl kalarak Moskova Devlet Üniversitesi’nde stajyer olarak Rus Edebiyatı üzerine çalıştı.

Ataol Behramoğlu 1974’te ülkeye dönüşünden bir süre sonra Muhsin Ertuğrul yönetimindeki İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda dramaturg olarak çalışmaya başladı.

Şiirlerinden Japonca, İtalyanca, vb. dünyanın belli başlı dillerine yapılan çevirileri 2010’da Bulgarca’da yayınlanan kitabı izledi.

Akademik alanda çalışmalarının ürünü olan “Rus Edebiyatı Yazıları” (2001) ve “Rus Edebiyatında Puşkin Gerçekliği” (2001) adlı yapıtlarını “Rus Edebiyatının Öğrettiği” adıyla kitaplaştırdığı yeni yazıları, ulusal ve uluslararası konferanslarda Rus edebiyatı üstüne bildiri metinlerinin yayını izledi.

2008 yılında kendisine Rusya Federasyonunca uluslararası Puşkin Nişanı verilen Ataol Behramoğlu İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Slav Dilleri ve Edebiyatları Anabilim Dalı Başkanlığı görevinden ve Beykent Üniversitesinden sonra İstanbul Aydın Üniversitesi’nde profesör titriyle öğretim üyeliğini, Cumhuriyet gazetesinde köşe yazarlığını sürdürmektedir.

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR                      BEN ÖLÜRSEM AKŞAMÜSTÜ ÖLÜRÜM

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:                                      Ben ölürsem akşamüstü ölürüm

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi                          Şehre simsiyah bir kar yağar

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten                                                Yollar kalbimle örtülür

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği                                Parmaklarımın arasından

……………………………                                                                        Gecenin geldiğini görürüm

                                               Ataol Behramoğlu                            Ben ölürsem akşamüstü ölürüm     

                                                                                                         …………………….  

                                                                                                                            Ataol Behramoğlu

                                            BU AŞK BURADA BİTER

                                           Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim

Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver

Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim

Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir

Solarken albümlerde çocuklar ve askerler

Yüzün bir kır çeçeği gibi usulca söner

Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir

                                          Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler

Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!

Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı

Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim

Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver

Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim

Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

1965

(Bir Gün Mutlaka)

Ataol Behramoğlu

Eserleri:

Şiir – Bir Ermeni General (1965), Bir Gün Mutlaka (1970), Yolculuk Özlem Cesaret ve Kavga Şiirleri (1974), Ne Yağmur… Ne Şiirler… (1976), Kuşatmada (1978), Mustafa Suphi Destanı (1979), Dörtlükler (1983), İyi Bir Yurttaş Aranıyor (1983), Eski Nisan (1987), Türkiye Üzgün Yurdum, Güzel Yurdum (1985), Kızıma Mektuplar (1985), Şiirler 1959-1982 (1983), Bebeklerin Ulusu Yok (1988), Bir Gün Mutlaka (1991), Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var (1991), Sevgilimsin (1993).

Düzyazı – Yaşayan Bir Şiir (1986), Kardeş Türküleri (1986), Büyük Türk Şiiri Antolojisi (2 cilt, 1987), Lozan (1992), Şiirin Dili-Anadili (1995), Genç Bir Şairden Genç Bir Şaire Mektuplar (1995), Aziz Nesin’li Fotoğraflar (1995), Başka Gökler Altında (1996), Mekanik Gözyaşları (1997), Nazım’a Bir Güz Çelengi (1997).