Duyurular

KÜTÜPHANEDE NİSAN AYI: ÖZDEMİR ASAF

Özdemir Asaf (d. 11 Haziran 1923Ankara – ö. 28 Ocak 1981İstanbul)

11 Haziran 1923 tarihinde Ankara’da doğdu. Asıl adı Halit Özdemir Arun’dur. Babası Mehmet Asaf, Şûra-yı Devlet’in kurucularındandır. Babasının öldüğü yıl, 1930, Galatasaray Lisesi’nin ilk kısmına girdi. 1941 yılında 11. sınıfta, bir ek sınavla Kabataş Erkek Lisesi’ne geçip 1942 yılında mezun oldu. Hukuk Fakültesi’ne, İktisat Fakültesi’ne (3. sınıfa kadar) ve bir yıl Gazetecilik Fakültesi’ne devam etti. Bu arada Tanin ve Zaman gazetelerinde çalıştı ve çeviriler yaptı. İlk yazısı Servet-i Fünun, Uyanış dergisinde çıktı. 1951 yılında Sanat Basımevi’ni kurdu ve kitaplarını Yuvarlak Masa Yayınları adı altında yayımladı. 1962’de Mehmet Ali Aybar öncülüğünde kurulan Temel Hakları Yaşatma Derneği’nin kurucularından oldu. 28 Ocak 1981’de hayata veda eden Özdemir Asaf’ın ilk eşi Sabahat Selma Tezakın’dan Seda isimli bir kızı; ikinci eşi Yıldız Moran’dan ise Gün, Olgun ve Etkin adında üç oğlu vardır.

ESERLERİ

     Şiirleri

  • Dünya Kaçtı Gözüme– 1955
  • Sen Sen Sen– 1956
  • Bir Kapı Önünde– 1957
  • Yumuşaklıklar Değil– 1962
  • Nasılsın– 1970
  • Çiçekleri Yemeyin– 1975
  • Ben Değildim– 1978
  • Bugün ve Bugün(Yayımlanmamış şiirler) – 1984
  • Benden Sonra Mutluluk(Yayımlanmamış şiirler)
  • Çiçek Senfonisi(Toplu şiirler) – 2008
  • Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum(Kendi sesinden şiirler) – 2012
  • Yalnızlığa Övgü(Yalnızlık Paylaşılmaz)
  • “Lavinia”

Etika

  • Yuvarlağın Köşeleri-2(Ölümünden sonra) – 1988

   Öykü

  • Dün Yağmur Yağacak (Ölümünden sonra) – 1987

Otokopi, Deneme

  • Özdemir Asaf’ça (Ölümünden sonra) – 1988

Çevirdiği Kitaplar

  • Reading Zindanı Balladı(Oscar Wilde) – 1968

Şiirlerinden Örnekler                                                                                                        

Lavinia                                                                             

Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.                                                                       

……..

Çizik

Geleceğim, bekle dedi, gitti.

Ben beklemedim, o da gelmedi.

Ölüm gibi bir şey oldu.

Ama kimse ölmedi…

 

Olmak İsterdim                                              

Şuanda İstanbul’da olmak isterdim.

Mihrabat Korusu’nun dar yollarında seninle

Yan yana, yana yana yürümek.

……….